Svensk ordbok 2009, webbversion
klappa ige
´
nom
verb
klappade klappat
klapp·ar i|gen·om
●
helt förlora sin kraft
om person
vard.
psykol.
han klappade igenom under mästerskapstävlingarna
klappa igenom
sedan 1959
Subst.:
vbid1-207080
genomklappande
,
genomklappning